गजल

उज्यालो खोज्दै हिँडेँ, अँध्यारोको कथा के सुनाऊँ,
आफ्नै छायाले दिएको मनभरिको व्यथा के सुनाऊँ।

जसलाई फूल सम्झेर मुटुभरि सजाएँ मैले,
त्यही काँडाले लेखेको प्रेमको गाथा के सुनाऊँ।

नजिक हुनेहरूले नै पराइझैँ व्यवहार गरे,
भरोसा टुटेपछि सम्बन्धको प्रथा के सुनाऊँ।

मौन बसेँ, किनकि शब्दहरूले साथ दिएनन्,
आँखाभरि जमेको पीडाको अवस्था के सुनाऊँ।

जित्न खोज्दा जिन्दगीले हारको पाठ पढायो,
आफ्नै सपनाप्रतिको बाँकी आस्था के सुनाऊँ।

आफ्नै मान्छेबाट पाएको चोट गहिरो रहेछ,
मान्छेप्रतिको हराउँदै गएको अनास्था के सुनाऊँ।

रचना मिति : २०८३ असोज २ गते ( शिक्षा दिवस )

स्थान : धनगढी -५, शिवनगर ( आफ्नै निवास )