गजल

मनभित्र पीडा छ, देखाउने ठाउँ छैन ।

हाँसिरहेकै छु तर भित्र उज्यालो छैन ।

थाकेर ढल्न खोज्दा पनि सम्हालिएको छु,

जीवनसँग हार मानेर टाढा भागेको छैन ।

कसैका तिखा कुरा सुनेर पनि सहिरहेँ,

आफ्नो स्वाभिमान कहिल्यै झुकाएको छैन ।

चोटैचोट बोकेर पनि बाटो हिँडिरहेँ म,

आँसु देखाएर कहिल्यै गुनासो गरेको छैन ।

टुटेका सपनाहरू फेरि जोडिरहेँ मैले,

आफ्नो विश्वास कहिल्यै गुमाएको छैन ।

आँधी–बेहरी आए पनि अडिग उभिएको छु,

म आफ्नै संघर्षसँग कहिल्यै झुकेको छैन ।

२०८३ चैत २६ गते आइतबार, ( आफ्नै आवासमा बिदाको दिन )