गजल

  

अरूको जीवन सजाउँदा आफ्नै सपना जलाएँ मैले ।

 सबैलाई खुसी राख्ने धुनमा आफूलाई भुलाएँ मैले ।

आफ्नै मनको पीडा लुकाई हाँसो बाँड्दै हिँडिरहेँ,

 अरूका आँसु पुछ्दापुछ्दै आफ्नै आँसु लुकाएँ मैले।

जसलाई आफ्नो ठानेर सबै रहस्य सुम्पिएँ,

उसैको विश्वासमाथि आफ्नै हातले चोट खाएँ मैले ।

जित्न खोज्दा संसारलाई आफैँसँग हार्न पुगेँ,

आफ्नै खुसीको बाटो छोडी कस्तो यात्रा बनाएँ मैले।

 ऐनामा हेर्दा आज आफ्नै अनुहार अपरिचित लाग्छ,

अरूलाई चिन्ने सुरमा आफैँलाई नै गुमाएँ मैले। 

मिति: २०८३ असोज १६ गते, सोमबार

स्थान : धनगढी -५,कैलाली ( आफ्नै निवास )